Beleef het met Eef: “ik heb een klein eigenwijsje!”

Al negen maanden draag ik een eigenwijsje met mij mee.

Na twee hectische weken vind ik eindelijk een gaatje om even iets van mij te laten horen. Al twee weken mag ik moeder zijn van dit kleine wondertje: Bente. Dolgelukkig genieten wij elke dag van haar, want wat gaat de tijd hard! Ze verandert met de dag en de uren vliegen voorbij! 

Hoe het allemaal begon:

Na dagen schooieren, wandelen en proberen mijzelf te vermaken was het dinsdag 15 augustus eindelijk zover. Overdag rommelde het wat, maar ik had geen idee of dit nu echt iets was. Om 22:00 uur s’ avonds dacht ik voor het eerst: volgens mij is het begonnen. Dit zijn weeën. De verloskundige bevestigde dit met 2cm ontsluiting. Toen was het hek van de dam. De weeën bleven komen en 2 uur later zat ik al op 8 cm. “Nog heel even en jullie wondertje is er!” zei de verloskundige. Heel even… duurde uiteindelijk iets langer. Al negen maanden draag ik een eigenwijsje met mij mee. En zelfs met de bevalling kwam dit tot uiting. Ik kon persen wat ik wilde… er gebeurde niets. Dus hop naar het ziekenhuis en daar bleek mevrouwtje eigenwijs als een sterrenkijker te liggen en haar hoofd verkeerd te houden om het zo voor mama lekker onmogelijk te maken. Met veel hectiek en “grof geweld” is ze uiteindelijk gezond ter wereld gekomen. Op 16 augustus om 05:42 uur zijn wij trotse ouders geworden van onze prachtige dochter: Bente Eva. Een meisje! 

Na een dagje ziekenhuis, mochten we ’s avonds lekker naar huis.

Heerlijk thuis, maar wat nu? Gelukkig stond onze lieve kraamverzorgster Hélène van Kraamzorg Wereld Wonder, niet veel later op de stoep. De eerste kraamperiode was ze onze steun en toeverlaat. Bente en ik moesten even op krachten komen, opknappen en aan elkaar wennen, maar wat is het toch bijzonder! Mijn dagen bestaan uit bewonderen en bekijken, voeden en luiers verschonen, visite ontvangen en weer verder met bewonderen. De uren vliegen voorbij, echt waar!

 

Bente met twee weken oud: